Στον Αστιγματισμό τόσο τα μακρινά, όσο και τα κοντινά αντικείμενα φαίνονται παραμορφωμένα (αν όχι θολά). Αυτό συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις επειδή η καμπυλότητα του κερατοειδή (πρόσθια επιφάνεια του οφθαλμού) δεν είναι απολύτως συμμετρική, αλλά εμφανίζει διαφορετικές καμπυλότητες σε διαφορετικούς άξονες με αποτέλεσμα η εστίαση των αντικειμένων να μη γίνεται σε ένα σημείο στον αμφιβληστροειδή, αλλά σε δύο διαφορετικά. Στον αστιγματισμό, το είδωλο είναι παραμορφωμένο προς έναν προσανατολισμό (βλ. εικόνα). Συνήθως ο αστιγματισμός συνυπάρχει με μυωπία (μυωπικός αστιγματισμός) ή υπερμετρωπία (υπερμετρωπικός αστιγματισμός).

Η διόρθωσή του αστιγματισμού γίνεται με φακούς (οφθαλμικούς ή φακούς επαφής) διαφορετικής δύναμης σε δύο κύριους άξονες, οι οποίοι ονομάζονται τορικοί (π.χ τορική είναι επιφάνεια μία μπάλλας ράγκπι ή ενός βαρελιού).